CARREIRA CAMPO A TRAVÉS

O pasado mércores 5 de decembro de 2018  celebrouse a carreira de campo a través en Vilasantar co alumnado de Primaria (dende 2º ata 6º),organizada polo departamento de E.F. de Primaria do CPI Plurilingüe Virxe da Cela e polo Coordinador de deportes do Concello de Monfero. Competiron contra outros colexios da zona, cada un e unha na súa modalidade, e o máis importante, foi unha experiencia moi boa e divertida.

DICIONARIO PLURILINGÜE DAS FRAGAS DO EUME

Lucía Rielo, a profe de inglés de EI e EP, vén de realizar un interesantísimo traballo co seu alumnado de 3º e 4º de EP na propia materia de inglés: un dicionario que recolle o nome das árbores e da fauna máis comúns da contorna das Fragas do Eume.

 Cada termo exprésase en galego, castelán e inglés amais de acompañarse por unha imaxe identificativa. Como punto de partida preguntóuselle aos rapaces e rapazas que elementos coñecían da natureza das Fragas e a partires daquí iniciose a investigación. 

 Posteriormente cada alumno encargouse da procura de dous termos. Unha vez atopados, tiveron que cubrir unha plantilla: nomes nos distintos idiomas e imaxes. 

Con esta actividade tan divertida e interesante os alumnos e alumnas poderán identificar a flora e a fauna da zona a la par que avanzarán no coñecemento tanto das nosas línguas oficias como dunha lingua estranxeira.

VISITA AO MUÍÑO DE CALAZA

O 26 de febreiro de 2015 fomos coñecer un muíño que está perto do colexio e que foi restaurado recentemente polos seus donos: o muíño de Calaza. Xuntámonos no cruce do Xestal con Constantino, un veciño, e con Magdalena, nai de Laura de sexto de primaria. 

  Sen saír do punto de encontro, Constantino contounos cómo cambiou o Xestal. Antes era unha aldea na que se podía vivir sen saír dela en todo o ano. A agricultura e a gandeiría proporcionaban unha economía de subsistencia para todas as familias, e non faltaban artesáns que producían o necesario para os seus veciños: costureiras, zoqueiros, ferradores, cesteiros, había médico, veterinario…, áta había un salón no que se reunía a xuventude os fins de semana para botar uns bailes. Pouco a pouco, como en toda Galicia, a xuventude foi marchando en busca dun futuro mellor, ou iso pensaban, quedando moitas casas baleiras. Na súa cara poidemos observar como botaba en falta a vida que nun tempo rebulía na zona. 

    De camiño ó muíño, descubrimos o mal adaptados que estamos xa ó noso entorno e comprendimos a Constantino cando nos falaba dos traballos que pasaban de pequenos acompañando o gando ó monte…, nos xa non sabíamos andar polo medio dos toxos. No medio do camiño descubrimos unhas colmeas que Constantino foi visitar. Algúns dos rapaces intentaron seguilo e aprendemos que as abellas non deben ser molestadas, algo que por experiencia sabían os nosos acompañantes maiores por estar máis en contacto coa natureza.      Unha vez rematadas as explicacións do funcionamento e postos os nomes a cada peza do muíño, dispuxémonos a saír, non sen antes pedirlles ós nosos guías unha foto para a posterioridade, ó tempo que agradecíamos as súas explicacións. Unha sorpresa nos agardaba aínda. Agochado detrás da porta atópase o burro, unha especie de guindastre que servía para que unha soa persoa poidera quitar as moas do muíño e arranxalas para que moeran mellor. Foi difícil marchar de alí. Os nosos guías eran un pozo sin fondo de sabiduría e xenerosidade. O estar con eles comprobamos o dito africano: Fai falta un pobo para educar a un neno. Adeus, Manuel. 

Recollemos a túa invitación a disfrutar noutro momento do teu muiño. Moitas grazas pola túa acollida e sinxeleza. E moitas grazas tamén por restaurar e poñer a disposición de todo aquel que queira a túa propiedade. 

     Chegados ó muíño fomos recibidos por Manuel de Calaza e o seu fillo Germán… E xa empezaron as sorpresas. Esa ponte sobre a que estamos colocados, está formada sobre unha única pedra de pizarra que Manuel axudou a levar no seu momento. Con atención seguimos as explicacións de Manuel, que nos explicou o que era a maquía, unha forma de pago ó muiñeiro que consistía en dar parte da fariña que se sacaba do gran. Tamén nos demos conta do valor da “palabra”. Os clientes deixaban o saco á porta do muíño aínda que non estivera o muiñeiro e recollía a fariña ó día seguinte, tamén sen necesidade de que estivera o muiñeiro. Manuel explícanos como decidiu arranxar o muíño, poñelo de novo en pé despois de que o tempo sen uso o deixara sen teito, sen portas… Na súa cara pódese observar a ilusión de compartir cos veciños a súa propiedade, e non só cos veciños, senón con calquera que queira pasar un día de lecer baixo cuberta e rodeado de natureza. Por fin chegou o momento de ver se a restauración chegaba tamén ó mecanismo do muíño. Vimos como a forza motriz da auga, cun respecto absoluto pola natureza, era capaz de triturar o gran. Nese momento fomos conscientes de como debía ulir aquel lugar nos seus mellores momentos, xa que un lene olor era despedido polas moas ou pedras do muíño. 

TRAEMOS A VIDA Á ESCOLA

Despois de visitar o muíño de Calaza, despois de coñecer o “burro” sentimos a necesidade de buscar nas nosas casas aqueles aparellos, que hoxe en día xa quedaron obsoletos e que moitas veces nos resultan xa descoñecidos, incluso non sabemos xa o seu nome. Así os rapaces de quinto e sexto nos fomos de “caza” fotográfica… parte das nosas adquisicións se atopan nas diapositivas que seguen. Como sabemos, «o que non se coñece non se ama», e como nós amamos o noso terruño, e a nosa xente, o mellor que podemos facer é buscar o coñecemento do que nos pertence. Todos estes vestixios do pasado e tamén os sucesos do día a día, sonnos revelados polos nosos maiores e nós debemos facer de correa de transmisión e de gardiáns destes tesouros que nos conforman como sociedade cunhas características determinadas. 

Traemos a vida á escola from satelite1

ALGO TERRIBLE OCORRE NO CPI VIRXE DA CELA...

Este curso, con motivo do Samaín/Halloween, o alumnado do centro convertiu cada rincón, cada espazo.... nun horror... co obxecto de gañar un concurso no que se lles fará entrega dun recoñecemento escalofriante.
Nos corredores voan as pantasmas, na biblioteca resucitan  aos mortos... Qué máis pode ocorrer?
O xoves 29, dous maquivélicos tribunais avaliadores valorarán qué grupos serán os gañadores de tan dura batalla forxada con esqueletos, teas de araña, morcegos, cabazas, bruxas....

Parabéns á nosa orientadora Verónica Del Río, quen foi quen de mobilizar a todo o CPI Virxe da Cela para celebrar o Samaín máis terrorífico na historia da nosa escola… Non queremos esquecer, por suposto, toda a colaboración ofrecida desde o Departamento de Plástica, así como dos titores/ras, xa que sen o seu apoio esta proposta non tería a magnitude que chegou a alcanzar. Mais, os auténticos protagonistas foron de novo os rapaces e rapazas dos diferentes cursos e niveis, que mostraron unha vez máis a súa grande creatividade, motivación e ganas de traballar en equipo… Ben merece a pena unha visita polos corredores do noso colexio para observar as portas das diferentes aulas, decoradas coas creacións dos nosos alumnos/as. E por ningún motivo deixedes de achegarvos á biblioteca escolar e atravesar o fantasmagórico camposanto coas lápidas dos máis ilustres escritores… Mete medo. Esperemos que á dirección do noso centro non decida utilizar este maquiavélico espazo como aula de mellora. Máis nos vale portarnos ben… mais este comentario sobra, xa que o noso centro caracterízase polo bo clima de convivencia e pola calidade humana do noso alumnado. Estamos orgullosos de vós!

Crónica samaín 2015 from satelite1

MUÍÑO DE CALAZA

Os alumnos de 5º e 6º de Educación Primaria fixeron unha saída para visitar este lugar do noso patrimonio. Aquí tedes un resumo desta visita e moitas outras cousas de interese:

XOGOS POPULARES

Na materia de Educación Física de 1º de ESO traballaron este ano recollendo a tradición da comarca no que se refire aos xogos populares. Aquí podedes ver algúns dos traballos feitos polos alumnos:

Ferramentas de labranza

O patrimonio cultural dun pobo está marcado polos seus usos e costumes. As ferramentas de labranza forman parte da unión das xentes coa natureza e da súa paisaxe. Queres coñecer as nosas?

O alumnado de 1º e 2º curso preparou este fermoso traballo.

Ferramentas de labranza from satelite1

Entroido en Irixoa

Toca investigar e celebrar  o Entroido na nosa comarca.

Festa en post da tradición e da cultura intimamente relacionada cos usos e costumes relacionados co medio natural. 

Queres gozar desta viaxe?

Ademais descubrimos o libro " O Antroido nas Mariñas dos Condes" de Xosé Raimundo Núñez Lendoiro, 

grazas a Alex que o trouxo da biblioteca.

"X" XORNADA CULTURAL AMIGOS DO MOSTEIRO DE MONFERO

O sábado día 7, a partir das 17:30 celebrouse o acto anual da Asociación de Amigos do Mosteiro de Santa María de Monfero. 

Conta cunha fermosa exposición no mosteiro na que hai fotos antigas, fotos recentes e debuxos dos nenos e nenas do Colexio Virxe da Cela.

Xa sei,que as fotos de aquí vense moi mal, non se distingue nada, pero está feito a posta, se as queredes ver ben teredes que vir de visita ao mosteiro. Seredes benvidos